جلسه دفاعیه دکتری آقای مجتبی آقامیرزایی دانشجوی دکتری رشته مهندسی مکانیک گرایش سازه و بدنه خودرو تحت عنوان "تحلیل تجربی و عددی جاذب‏های انرژی اوریگامی تحت بارگذاری محوری شبه استاتیکی و بهینه‏ سازی آن" در روز دوشنبه مورخه 21/12/1402 ساعت 17:30 در دانشکده مهندسی مکانیک برگزار گردید.

این رساله تحت راهنمایی آقایان دکتر احمد قاسمی قلعه بهمنی و دکتر امیر نجیبی انجام شده است و توسط داوران محترم آقای دکتر جواد مرزبان راد (داور خارجی) و آقایان دکتر محمد دامغانی نوری و دکتر محمد آزادی (داوران داخلی) مورد ارزیابی قرار گرفت. 

چکیده رساله: امروزه با توجه به اهمیت ایمنی در طراحی خودرو، کاربرد جاذب انرژی در خودروها ضرورت دارد. کاهش نیروی اوج اولیه و نوسانات نیروی لهیدگی همزمان با حفظ یا افزایش ظرفیت جذب انرژی در هنگام طراحی سازه‏های جاذب انرژی جدار نازک، چالش برانگیز است. فن‏آوری اوریگامی پتانسیل خوبی در کنترل حالت‏ تاشونده لوله‏های جدار نازک و کاهش نیروی ضربه دارد. با این حال، از فن‏آوری اوریگامی در طراحی جاذب انرژی بهره چندانی برده نشده و تأثیر الگوهای مختلف اوریگامی بر ظرفیت جذب انرژی لوله‏ های معمولی به طور سیستماتیک مورد مطالعه قرار نگرفته است. بنابراین، ارائه الگوهای اوریگامی جدید و ارزیابی تأثیر آن بر جذب انرژی جاذب‏ های انرژی ضروری است.

در این رساله، سازه لوله‌ای با الگوی اوریگامی جدید به عنوان جاذب انرژی، به طور تجربی، عددی و تئوری، مورد بررسی قرار گرفته است. ابتدا لوله جاذب انرژی با الگوی اوریگامی جدید نمونه‏سازی شده و مورد آزمون تجربی شبه‏استاتیکی محوری انجام شده است. در مرحله دوم لوله پیشنهادی بصورت عددی شبیه‏سازی شده و پس از صحه‏گذاری پاسخ‏های مکانیکی آن شامل نیروی اوج اولیه و مقدار جذب انرژی، با نتایج آزمون تجربی، اثر پارامترهای مختلف الگوی پیشنهادی بر نیروی اوج اولیه و ظرفیت جذب انرژی بصورت سیستماتیک بررسی شده است. در مرحله سوم از روش بهینه‏سازی ترکیبی برای تعیین طرح‏های بهینه جاذب انرژی پیشنهادی با نیروی اوج اولیه کم‏تر و جذب انرژی ویژه بالاتر استفاده شد.

در این رساله، لوله جاذب انرژی اوریگامی بهینه نهایی طی فرایند لهیدگی نوسانات کمی داشته و ضمن افزایش جذب انرژی نسبت به لوله معمولی، حداکثر نیروی اولیه آن کاهش قابل توجهی دارد. براساس نتایج شبیه‌سازی عددی، راندمان نیروی لهیدگی این سازه که نسبت نیروی میانگین به حداکثر نیروی اولیه است، برابر با 0.96 بوده و افزایش 138.2 درصدی آن نسبت به لوله معمولی، نشان می‏دهد که این سازه بهینه عملکرد خیلی خوبی دارد.

این رساله با درجه بسیار خوب مورد پذیرش هیات داوران قرار گرفت و تاکنون دو مقاله ISI از نتایج این تحقیق استخراج و منتشر شده است.