ایشان دانشجوی تبدیل انرژی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه سمنان و از دانشجویان آزمایشگاه تحقیقاتی انرژی و محیط های متخلخل بوده و تحت راهنمایی آقای دکتر ولی پور و دکتر رشیدی رساله‌ دکتری تحت عنوان "بررسی تجربی و عددی استفاده از مواد متخلخل در چگالنده سیستم‌های نمک‌زدایی رطوبت‌زنی-رطوبت‌گیری با استفاده از گردآورنده سهموی بشقابی" را به انجام رسانده و از رساله دکتری خود در تاریخ 28 مهرماه سال 1404 با موفقیت دفاع به عمل آوردند. اساتید داور ایشان آقایان دکتر سیف الله سعدالدین و دکتر روح الله رفعی بوده‌اند. همچنین آقای دکتر محسن نظری از دانشگاه صنعتی شاهرود به عنوان داور مدعو خارجی این رساله دکتری همکاری داشته‌اند. خروجی‌های علمی رساله‌ دکتری آقای دکتر علی محمودی به شرح زیر است:

 Mahmoudi, Ali, Mohammad Sadegh Valipour, and Saman Rashidi. "Effects of porous medium utilization on condensation heat transfer in dehumidifier of a humidification–dehumidification desalination system: a numerical study." International Journal of Numerical Methods for Heat & Fluid Flow(2025). Mahmoudi, Ali, Mohammad Sadegh Valipour, and Saman Rashidi. "Potentials of porous materials and thermal control system for performance enhancement of humidification-dehumidification desalination unit powered by solar dish collector: Experimental study with 4E analysis." International Communications in Heat and Mass Transfer 164 (2025): 108958. Mahmoudi, Ali, Mohammad Sadegh Valipour, and Saman Rashidi. "Performance enhancement techniques in humidification–dehumidification desalination systems: a detailed review." Journal of Thermal Analysis and Calorimetry 150, no. 11 (2025): 8413-8442. 

چکیده رساله:
در این رساله، یک سیستم نمک‌زدایی رطوبت‌زنی-رطوبت‌گیری با استفاده از گردآورنده خورشیدی سهموی بشقابی به صورت تجربی و عددی مورد مطالعه قرار گرفت. بررسی تحلیلی در مطالعه حاضر در دو بخش فرآیند طراحی چرخه و تحلیل‌های ترمودینامیکی با استفاده از نتایج تجربی صورت پذیرفته است. از یک گرمکن الکتریکی با جعبه کنترلی برای حفظ دمای سیستم در نرخ‌های بالاتر آب تغذیه استفاده گردید. استفاده از ماده متخلخل تراشه فولاد در رطوبت‌گیر، رویکرد نوآورانه رساله حاضر، برای افزایش انتقال حرارت و جرم و در نتیجه، نرخ تولید آب شیرین واحد است. حالت‌های اصلی بررسی تجربی، ۴ نرخ‌ جریان آب تغذیه مختلف در ۴ مقدار شوری مختلف با حضور ماده متخلخل با تخلخل %95 در رطوبت‌گیر در قالب 32 روز در بازه زمانی 9 صبح تا 3 بعد از ظهر بودند. بر اساس نتایج تجربی، برای نرخ جریان آب تغذیه ورودی 2/1 لیتر بر دقیقه و مقدار شوری 7800 میکروزیمنس بر سانتی متر، حداکثر نسبت خروجی به دریافتی و مصرف انرژی ویژه 24/0 و 48/3 کیلووات ساعت بر مترمکعب برای واحد نمک‌زدایی محاسبه شد. استفاده از مواد متخلخل در رطوبت‌گیر، راندمان حرارتی چرخه نمک‌زدایی را 49/1%، از 06/8% به 55/9% افزایش داد. نرخ جریان تولید آب شیرین از 95/3 به 76/4 لیتر در روز بهبود یافت. طبق تحلیل اقتصادی و زیست‌محیطی، هزینه تولید آب شیرین با حضور ماده متخلخل در رطوبت‌گیر 043/0 دلار آمریکا در لیتر محاسبه شد و کاهش انتشار دی‌اکسید کربن را به میزان 14/0 تن افزایش داد. تحقیقات عددی با شبیه‌سازی عملکرد رطوبت‌گیر انجام شد و حالت‌های مختلف برای چهار تخلخل مختلف، جنس ماده متخلخل و نرخ جریان آب شور ورودی آزمایش شد تا تأثیر تخلخل بر عملکرد واحد آشکار شود. طبق نتایج، نقطه بهینه تخلخل 975/0 با تولید 400 میلی‌لیتر آب در دبی 8/0 لیتر بر دقیقه آب تغذیه ورودی، بهترین عملکرد فرآیند تقطیر بود. علاوه بر این، انتخاب مس به جای فولاد، تقطیر را 91/5% افزایش داد و افزایش دبی آب تغذیه ورودی به 2/1 لیتر بر دقیقه، باعث افزایش 25/14% چگالش شد.